Reklama uciążliwa w mass mediach
W piątej, ostatniej części serii artykułów dotyczących tematyki reklamy jako czynu nieuczciwej konkurencji w środkach masowego przekazu skupiamy się nad tematyką reklamy uciążliwej.

W
piątej, ostatniej części serii artykułów dotyczących tematyki
reklamy jako czynu nieuczciwej konkurencji w środkach masowego
przekazu skupiamy się nad tematyką reklamy uciążliwej.
Reklama
uciążliwa- reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę
prywatności, w szczególności przez uciążliwe dla klientów
nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta
niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków
przekazu informacji.
Reklama uciążliwa (art. 16 ust. 1 pkt 5) to taka, która stanowiistotną ingerencję w sferę prywatności, głównie prze uciążliwe
dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na
koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych
środków przekazu. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie
używa dla tego typu czynów nieuczciwej konkurencji terminu,,
reklama uciążliwa”, jednakże w polskiej literaturze przedmiotu
używa się tego określenia.
Stosowny zakaz wynika z dążenia ustawodawcy do zapewnienia
ochrony,, sferze prywatności”, postrzeganej jako pewien stan
spokoju wewnętrznego. Zakaz naruszania sfery prywatności, podobnie
jak innych dóbr osobistych, ma charakter uniwersalny. Jest skuteczny
w stosunku do każdego, kto w sposób bezprawny ingeruje w sferę
chronioną podmiotu uprawnionego.
Pojęcie ,, prywatności” obejmuje życie rodzinne, sąsiedzkie,
stosunki z przyjaciółmi, a zarazem środowisko koleżeńskie w
pracy, tym samym wychodząc poza ramy tradycyjne i potocznie
określane jako ,, życie domowe” i przenosząc prawo do zachowania
prywatności również poza nie.
Celem cytowanego przepisu jest więc wyeliminowanie sytuacji, w
których osoba chroniona sferą prywatności znajdzie się pod presją
określonych działań i chcąc zakończyć niedogodną dla siebie
sytuację- dokonuje nagminnie niechcianego wyboru. W konsekwencji
zakłócone zostają reguły uczciwej konkurencji.
W literaturze przedmiotu zaznacza się, iż w warunkach współczesnego
marketingu i rozwoju praktyk rynkowych konsumenci nie mogą co do
zasady traktować jako bezprawnej ,,próby pierwszego kontaktu”
podjętej w zamiarze zawarcia umowy nawet, gdy tenże klient wkracza
w ich sferę prywatności.
Nagabywanie w miejscach publicznych jako jedna z postaci reklamy
uciążliwej może przybrać różne formy. Poprzez zaczepienie
zachęca się do wejścia do sklepu, rozdaje się prospekty czy
ulotki reklamowe, wciskając je do rąk przechodniów, instaluje na
samochodach głośniki itp. Agresywność stosowanych metod może
wynikać z naganności postępowania.
Dla dokonania właściwych ocen nie może być obojętny fakt, iż
zwykłym następstwem takiego rodzaju nagabywania jest wywołanie
uczucia zniechęcenia i niepokoju, co skutecznie może zmusić do
dokonania zakupu tylko w tym celu, aby uwolnić się od przymusowej
sytuacji. W oparciu cytowanego przepisu nie dokonuje się zatem oceny
samej treści wypowiedzi. Z naruszeniem zasad konkurencji mamy do
czynienia wtedy, gdy po rozważeniu wszystkich okoliczności
towarzyszących, jak np. sposób zatrzymywania i reakcja prowadzącego
reklamę na niechcianą postawę przechodnia, natężenie dźwięku
itp., ustali się, że działanie stanowi naganną ingerencję w
chronioną sferę prywatności.
Przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów będące
czynem nieuczciwej konkurencji polega na stworzeniu sytuacji, w
której adresat przesyłki poddany zostaje określonemu przymusowi.
Może to być rezultatem faktu, iż odbiorca często nie ma ani
czasu, ani ochoty podejmować trudu odesłania przesyłki i po wtóre,
czasami ma on wrażenie, że towaru odesłać nie może, że jest
zobowiązany do jego przyjęcia i tym samym do zapłaty za niego.
Negatywnej oceny nie zmieni w takim przypadku nawet okoliczność, że
adresat został poinformowany o możliwości zwrotu towaru na koszt
producenta, zarówno wskazanie, że towar jest przesłany do
wypróbowania i można go używać przez czas nieokreślony.
Obowiązujące przepisy nie zabraniają używania dla celów
reklamowych technicznych środków łączności (telefonu, faxu,
poczty komputerowej itp.). Według art. 16 ust.1 pkt 5 ustawy, nie
każde zakłócenie sfery prywatności w następstwie wykorzystania
połączenia telefonicznego czy faxowego mogło być uznane za delikt
nieuczciwej konkurencji.
Będziemy mieli do czynienia z czynem nieuczciwej konkurencji w
przypadku gdy reklamujący się środków tych ,,nadużyje”. Bez
wątpienia za nagany z perspektywy reguł konkurencji winien być
uznany kolejny telefon po wcześniejszej odmowie abonenta czy też
blokowanie połączeń faxowych w celu przesyłania reklam, trwające
czas dłuższy.
Zgodnie z cytowanym przepisem tylko ,,nadużycie” urządzeń
technicznych stanowi czyn naganny, wobec tego korzystanie z ich
pośrednictwa, także dla osiągnięcia celów gospodarczych, jest
jednym z następstw ich zainstalowania.
Jako czyn nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy uciążliwej
mogą być także uznane wizyty przedstawicieli handlowych czy też
wrzucane listy i ulotki reklamowe do prywatnych skrzynek pocztowych.
Zasadniczo tego typu ,,sposoby zdobywania klientów” nie stanowią
czynu zabronionego, a w niektórych przypadkach wyraźnie ułatwiają
dokonanie zakupów(np. ludziom chorym, starszym itd. ). W związku z
tym dopiero okoliczności towarzyszące takiej wizycie decydować
mogą o możliwości postawienia zarzutu w postaci istotnej
ingerencji w sferę prywatności.
Domowe wizyty aktywizatorów mogą czasami naruszać mir domowy. Za
wkraczające w tę sferę uznać można ignorowanie napisu w
rodzaju ,,Akwizytorom wstęp wzbroniony” czy sytuację, gdy po
odmowie wpuszczenia przedstawiciela handlowego na teren domu ponawia
on swoją wizytę.
Drugim z powyżej wskazanym sposobem komunikowania się
przedsiębiorców z klientem jest korzystanie z drogi
korespondencyjnej dla przesłania reklamy czy oferty.
Taka przesyłka może przybrać różne formy. Przykładowo w
skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania znaleźć można ulotki,
foldery, listy reklamowe, a również listy, które sprawiając
wrażenie prywatnej korespondencji zawierają informacje rynkowe.
Dostarczane są bądź przez listonosza, czy też przez osobę
zatrudnioną bezpośrednio przez reklamującego się przedsiębiorcę.
Celem ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji jest ochrona o rzetelność ogłoszeń reklamowych,
mogących dotyczyć zarazem własnego, jak i obcego przedsiębiorstwa.
Ogłoszenia mogą odnosić się również do osoby przedsiębiorcy
lub konkurenta – istotne jest, by była to informacja prawdziwa,
służąca uczciwej konkurencji. Istotą przepisów ustawy jest, by
wiadomości nieprawdziwe były obiektywnie weryfikowane. Wszakże
wiadomości wprowadzające w błąd muszą znajdować
odzwierciedlenie w sposobach zachowania odbiorców – istota jest nie
treść, lecz skutek, jaki wywiera u adresatów.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.