Rebranding, czyli odświeżenie logo

12 października, 2016 · Paulina Górnik · 4 min czytania

Gdy nabywca autorskich praw majątkowych lub licencjobiorca chce dokonać zmian w utworze, możemy mówić o zabiegu zwanym rebrandingiem , czyli odświeżeniem logo, nazwy lub innego elementu identyfikacji wizualnej marki lub produktu, a także ze zmianami w utworach architektonicznych.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Gdy nabywca

autorskich praw majątkowych lub licencjobiorca chce dokonać zmian w utworze,

możemy mówić o zabiegu zwanym rebrandingiem,

czyli odświeżeniem logo, nazwy lub innego elementu identyfikacji wizualnej

marki lub produktu, a także ze zmianami w utworach architektonicznych.

Taka

potrzeba może jednak także dotyczyć utworów muzycznych, np. zmiany kolorystyki

utworu ze względu na problemy z zebraniem odpowiedniego składu głosów lub

instrumentów. Jest także codziennym problemem didżejów i innych osób

miksujących nagrania utworów podczas ich publicznego odtwarzania. Zabieg ten

możemy również zauważyć w przypadku znanych marek , takich jak nc+, Poczta Polska, Getin Bank,

PZU, PKO BP, Pekao SA, Warta, Onet, Topex, Żywiec, T-Mobile

czy Orange.

Jak wygląda

proces rebrandingu „od kuchni”:

Przede wszystkim należy wyjaśnić,

że w proces odświeżenia lub zmiany marki zaangażowanych jest zazwyczaj mnóstwo

osób. Ponadto jest to dosyć skomplikowany i wielowątkowy proces, który

zaczyna się często kilkanaście miesięcy przed finalnym terminem wdrożenia.

Rebrandingi można podzielić na aktywne i reaktywne, gdyż przeprowadza się je najczęściej z dwóch głównych przyczyn.

Pierwszą z nich jest aktywna chęć zmiany wizerunku marki, poprzez odcięcie się

od niezbyt atrakcyjnej przeszłości lub zakomunikowanie nowych cech marki

konsumentom. Druga przyczyna jest pochodną zachodzących zmian własności brandu,

najczęściej w wyniku przejęcia lub fuzji, które w naturalny sposób wymuszają

zmiany.

W takich

sytuacjach pojawia się pytanie o legalność takiego wkroczenia w integralność

utworu, czy marki. Zgodnie z art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach

pokrewnych, pod ochroną prawa znajduje się więź twórcy z utworem, która

przejawia się m.in. poprzez prawo do nienaruszalności treści i formy utworu.

Uprawnienie do modyfikacji utworu może

wynikać z trzech podstaw:

a) umownego

zezwolenia, b) nabycia uprawnienia do wykonywania praw zależnych lub c) ustawy,

w szczególności art. 49 ust. 2 prawa autorskiego, zgodnie z którym:

„Następca prawny, choćby nabył całość autorskich praw majątkowych, nie może, bez

zgody twórcy, czynić zmian w utworze, chyba że są one spowodowane

oczywistą koniecznością, a twórca nie miałby słusznej podstawy im się

sprzeciwić”.

Jak można

zauważyć, każda z tych podstaw ma inny zakres i nie umożliwia wszystkich zmian

w utworze. W przypadku umownego zezwolenia, to strony konkretnej umowy

określają zakres dozwolonych zmian w utworze. Natomiast wykonywanie praw

zależnych polega na korzystaniu z opracowania, które powstaje jako przejaw

działalności twórczej o indywidualnym charakterze i zakłada obecność w

takim nowym utworze elementów, które spełniają kryteria ustawowe wskazane w

art. 1 pr. aut., czyli mogą być same w sobie uznane za utwór. Trzecia możliwość

wyznacza obszar dozwolonych zmian, które nie mogą jednak prowadzić do powstania

opracowania. Należy wyjaśnić, że zmiany „spowodowane oczywistą

koniecznością”, którym „twórca nie miałby słusznej podstawy się

sprzeciwić” muszą mieć charakter

techniczny, a nie twórczy.

Warto wyjaśnić,

że jeśli w umowie przewidziano zezwolenie na wykonywanie lub przeniesienie praw

zależnych, a brakuje w niej określenia zakresu dopuszczalnych technicznych

zmian w utworze, zastosowanie mają ograniczenia z art. 49 ust. 2 prawa

autorskiego. Nabywca/licencjobiorca, mimo iż może stworzyć i korzystać z

opracowania, nie jest uprawniony do wprowadzenia technicznych modyfikacji do

utworu, które nie są spowodowane oczywistą koniecznością i którym twórca miałby

prawo słusznie się sprzeciwić. To z kolei może prowadzić do sytuacji, w której

firma chcąca jedynie odświeżyć swoje logo, nie może tego uczynić bez zlecenia

grafikowi (twórcy logo) stworzenia nowego, oryginalnego logo na podstawie

dotychczasowego. Dlatego warto pamiętać o tym, by w umowie,

oprócz zezwolenia na wykonywanie praw zależnych, został określony szerszy niż

wynikający z art. 49 ust. 2 prawa autorskiego, zakres dozwolonych technicznych modyfikacji utworu.

Warto

przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego, w którym stwierdził, że w wyniku

działalności didżeja powstaje utwór zależny, i orzekł, że „na naruszenie autorskich praw osobistych nie

może się powoływać autor utworu zmiksowanego, jeżeli zmiksowanie tego utworu

odbyło się w miejscu do tego przeznaczonym (np. dyskoteka, klub), którego

właściciel lub osoba wykonująca prawo własności miała ważną umowę licencyjną na

publiczne wykonywanie utworów” (wyrok z 5 marca 2002 r., sygn. akt II

KKN 341/99).

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.