O karze za zerwanie umowy telekomunikacyjnej

Przy

zawieraniu terminowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych operator najczęściej

udziela określonej ulgi np. abonamentowej. Taka ulga to nie tylko dobry sposób

na przyciągnięcie nowych klientów, ale również solidna motywacja dla klienta by

wytrwał przy operatorze do końca obowiązywania umowy. Ten szczególny rodzaj motywacji

powstaje na skutek powiązania ulgi z karą umowną, jaką operator może naliczyć

klientowi za przedterminowe rozwiązanie umowy.

Obowiązujące

prawo nie pozwala firmom telekomunikacyjnym na naliczanie opłat za rozwiązanie

umowy przed terminem w dowolnej wysokości. Opłatę specjalną operator może

pobrać tylko wówczas, gdy wcześniej udzielił nam ulgi. Mówi o tym przepis art.

57 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne:

W

przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o

zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z

ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego

rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed

upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości

ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres

od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Roszczenie nie przysługuje w

przypadku rozwiązania przez konsumenta umowy przed rozpoczęciem świadczenia

usług, chyba że przedmiotem ulgi jest telekomunikacyjne urządzenie końcowe.

Chodzi

więc o takie sytuacje, w których operator uatrakcyjniając swoją ofertę

proponuje klientowi dodatkowe „darmowe” lub promocyjne rozwiązania. Może

to być udostępnienie określonego sprzętu (np. aparatu telefonicznego) bez

pobrania za to opłaty lub za cenę niższą niż rynkowa. Może to być również udostępnienie

za darmo lub po promocyjnej cenie dodatkowych usług. Wartość związanej z tym

ulgi powinna być jasno określona w momencie zawierania umowy.

Zwrotu

tej właśnie kwoty może domagać się przedsiębiorca, gdy klient z własnej winy zrywa

umowę. Kwota, jakiej może zażądać firma telekomunikacyjna, musi być odpowiednio

(proporcjonalnie) pomniejszona stosownie do okresu, jaki upłynął od dnia zawarcia

kontraktu do dnia jego rozwiązania.

Zawarliśmy

umowę na 24 miesiące i otrzymaliśmy telefon wart 1 tys. zł za złotówkę. Po wypowiedzeniu

umowy już następnego dnia musielibyśmy zwrócić całą ulgę, a więc 1 tys. zł. Po

roku obowiązywania „kara umowna” będzie wynosić już tylko 500 zł.

W szczególnych

przypadkach jest to możliwe. Chodzi o te sytuacje, gdy w trakcie obowiązywania

umowy dochodzi do zmiany w świadczeniu usługi świadczonej przez operatora. Przykładem

może być zmiana regulaminu świadczenia usług. Wtedy konsumentowi przysługuje

wybór. Może przyjąć proponowane zmiany i dalej korzystać z usług przedsiębiorcy

albo też zrezygnować z przedstawionej propozycji i umowę wypowiedzieć.

Jednak

nie każda taka zmiana uprawnia klienta do bezkarnego wypowiedzenia umowy. Jeśli

wprowadzone przez operatora zmiany w zapisach regulaminowych wynikają

bezpośrednio ze zmiany przepisów prawa albo z usunięcia niedozwolonych

postanowień umownych bądź też z decyzji Prezesa UKE, abonent nie może tego

postrzegać jako łamanie postanowień jego umowy z operatorem.

Najlepszym

sposobem by zabezpieczyć się przed koniecznością ponoszenia dodatkowych opłat

przy zmianie operatora jest zawarcie umowy bezterminowej, a urządzenie (np.

telefon) kupić osobno w sklepie. W takiej sytuacji nie będzie żadnych ulg do

odliczania, nie będzie także okresu w jakim proporcjonalnie należałoby je

rozliczać.