Płatność zbliżeniowa cudzą kartą jest kradzieżą z włamaniem
Użycie karty zbliżeniowej bez konieczności podawania pinu zostało uznane za przestępstwo, a nie wykroczenie.

Użycie karty zbliżeniowej bez konieczności podawania pinu zostało uznane za przestępstwo, a nie wykroczenie.
Użycie karty zbliżeniowej przez
nieuprawnionego doprowadziło do przełamania przeszkody
elektronicznej chroniącej dostęp do rachunku bankowego, wskutek
czego elektroniczne zabezpieczenia chroniące dostęp do pieniędzy –
poprzez użycie jej oryginalnego klucza – zostały złamane
–
orzekł Sąd Okręgowy, a następnie zgodził się z tym Sąd
Najwyższy. Takie stanowisko przesądza o tym, że niezależnie od
pobranych kwot, często drobnych, jest to przestępstwo, a nie
wykroczenie.
Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę
oskarżonego m.in. o kradzież i dokonanie cudzymi kartami bankowymi
kilku drobnych płatności zbliżeniowych (dokładnie w kwocie 48,19
zł, 17,30 zł, 25,79 zł, 10 zł i 14,70 zł na zakupy alkoholu i
tytoniu). Taki czyn jako „kradzież z włamaniem” wcześniej
zakwalifikował Sąd Rejonowy oraz w drugiej instancji, Sąd
Okręgowy. To o tyle istotne, że kradzieże z włamaniem jako
odrębne przestępstwo są karane z kodeksu karnego (od roku do 10
lat pozbawienia wolności), zaś kradzieże do wartości 1/4
minimalnego wynagrodzenia (obecnie 500 zł), np. transakcje
zbliżeniowe do 50 zł, są traktowane łagodniej – jako
wykroczenia.
O ile za kradzież z włamaniem
uznawane są już transakcje kartą z użyciem kodu pin – w tej
kwestii Sąd Najwyższy wypowiedział się już w 2014 r. – o tyle
w przypadku płatności bez pinu kwestia nie była taka oczywista.
Sąd Okręgowy przyrównał kartę bankową do karty elektronicznej
do zamka w drzwiach hotelowych. Uznał, że nieuprawnione użycie
karty bankowej doprowadziło do „przełamania przeszkody
elektronicznej chroniącej dostęp do rachunku bankowego”, a
wskutek tego „elektroniczne zabezpieczenia chroniące dostęp do
pieniędzy zostały złamane” i doszło do włamania. Obrona była
innego zdania – do przełamania zabezpieczeń miało w ogóle nie
dojść, bo karta zbliżeniowa po prostu takich zabezpieczeń nie
posiada.
Sąd Najwyższy uznał, że kod pin
jest istotnym, ale jednak tylko dodatkowym zabezpieczeniem dostępu
do środków zgromadzonych przez właściciela karty. Pierwotnym
zabezpieczeniem bowiem jest konstrukcja karty płatniczej, która
zawiera mikroprocesor umożliwiający dokonywanie wszelkich
transakcji, w tym również zbliżeniowych, bez użycia kodu pin.
Oznacza to, że już samo przybliżenie karty zbliżeniowej do
terminala
skutkuje przedostaniem się do rachunku bankowego
właściciela karty, dochodzi zatem do przełamania bariery
elektronicznej w systemie bankowej płatności bezgotówkowej.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.