Płatność zbliżeniowa cudzą kartą jest kradzieżą z włamaniem

30 sierpnia, 2017 · Mirosław Dyka · 2 min czytania

Użycie karty zbliżeniowej bez konieczności podawania pinu zostało uznane za przestępstwo, a nie wykroczenie.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Użycie karty zbliżeniowej bez konieczności podawania pinu zostało uznane za przestępstwo, a nie wykroczenie.

Użycie karty zbliżeniowej przez

nieuprawnionego doprowadziło do przełamania przeszkody

elektronicznej chroniącej dostęp do rachunku bankowego, wskutek

czego elektroniczne zabezpieczenia chroniące dostęp do pieniędzy –

poprzez użycie jej oryginalnego klucza – zostały złamane

–

orzekł Sąd Okręgowy, a następnie zgodził się z tym Sąd

Najwyższy. Takie stanowisko przesądza o tym, że niezależnie od

pobranych kwot, często drobnych, jest to przestępstwo, a nie

wykroczenie.

Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę

oskarżonego m.in. o kradzież i dokonanie cudzymi kartami bankowymi

kilku drobnych płatności zbliżeniowych (dokładnie w kwocie 48,19

zł, 17,30 zł, 25,79 zł, 10 zł i 14,70 zł na zakupy alkoholu i

tytoniu). Taki czyn jako „kradzież z włamaniem” wcześniej

zakwalifikował Sąd Rejonowy oraz w drugiej instancji, Sąd

Okręgowy. To o tyle istotne, że kradzieże z włamaniem jako

odrębne przestępstwo są karane z kodeksu karnego (od roku do 10

lat pozbawienia wolności), zaś kradzieże do wartości 1/4

minimalnego wynagrodzenia (obecnie 500 zł), np. transakcje

zbliżeniowe do 50 zł, są traktowane łagodniej – jako

wykroczenia.

O ile za kradzież z włamaniem

uznawane są już transakcje kartą z użyciem kodu pin – w tej

kwestii Sąd Najwyższy wypowiedział się już w 2014 r. – o tyle

w przypadku płatności bez pinu kwestia nie była taka oczywista.

Sąd Okręgowy przyrównał kartę bankową do karty elektronicznej

do zamka w drzwiach hotelowych. Uznał, że nieuprawnione użycie

karty bankowej doprowadziło do „przełamania przeszkody

elektronicznej chroniącej dostęp do rachunku bankowego”, a

wskutek tego „elektroniczne zabezpieczenia chroniące dostęp do

pieniędzy zostały złamane” i doszło do włamania. Obrona była

innego zdania – do przełamania zabezpieczeń miało w ogóle nie

dojść, bo karta zbliżeniowa po prostu takich zabezpieczeń nie

posiada.

Sąd Najwyższy uznał, że kod pin

jest istotnym, ale jednak tylko dodatkowym zabezpieczeniem dostępu

do środków zgromadzonych przez właściciela karty. Pierwotnym

zabezpieczeniem bowiem jest konstrukcja karty płatniczej, która

zawiera mikroprocesor umożliwiający dokonywanie wszelkich

transakcji, w tym również zbliżeniowych, bez użycia kodu pin.

Oznacza to, że już samo przybliżenie karty zbliżeniowej do

terminala

skutkuje przedostaniem się do rachunku bankowego

właściciela karty, dochodzi zatem do przełamania bariery

elektronicznej w systemie bankowej płatności bezgotówkowej.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.