Realizacja interesu publicznego – dlaczego „szlachta nie pracuje” może być lustrowana przez US
Przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem gdy jest realizowane przez organy i podmioty publiczne. Przedostatnia podstawa prawna do legalnego przetwarzania danych osobowych jest skierowanego do podmiotów ze sfery „imperium” (tj. podmioty administracji publicznej).

Przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem
gdy jest realizowane przez organy i podmioty publiczne. Przedostatnia podstawa prawna do legalnego
przetwarzania danych osobowych jest skierowanego do podmiotów ze sfery
„imperium” (tj. podmioty administracji publicznej).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. e)
RODO przetwarzanie zgodne z prawem jest wtedy, gdy przetwarzanie jest niezbędne
do wykonywania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach
sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. W związku z tym,
mamy dwie alternatywy legalizujące przetwarzanie tj.
1. niezbędność
wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub
2. niezbędność
sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi.
Oczywiście w/w podstawa prawna
jest konieczna, aby zapewnić bezpieczeństwo i porządek publiczny w państwie. Co
by było, gdyby ktoś zapomniał o tego rodzaju podstawie prawnej? Z pewnością
policja nie mogłaby wylegitymować sprawcy wypadku, a urzędy nie mogłyby
doręczać korespondencji.
Jednak nie warto skupiać się na fantazjach,
a należy skupiać się na konkretach, ponieważ w omawianej podstawie prawnej jest
słowa klucz, a mianowicie „niezbędność”. Przesłanka niezbędności przetwarzania
danych oznacza, że dane mogą być przetwarzane tylko wtedy, gdy jest to konieczne do realizacji określonego
obowiązku.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Warszawie, pojęcie niezbędności powinno uwzględniać te same
elementy, które Konstytucja RP wskazuje dla ustalenia, jakie wartości mogą
uzasadnić ingerencję w sferę gwarantowanych praw i wolności, a mianowicie
bezpieczeństwo, porządek publiczny, ochronę środowiska, zdrowia i moralności publicznej,
a także wolności i praw innych osób. Odpowiednio za zbędne należy uznać
informacje, które co prawda interesują administrację, ale bez których może ona
działać i wypełniać swoje kompetencje.
Przykład. Urzędnik kontroli skarbowej otrzymuje donos w sprawie
osoby, która chwali się swoim majątkiem chociaż posiada status bezrobotnego. W
związku z powyższym, urzędnik korzysta z najlepszego źródła informacji na temat
aktualnego stanu majątkowego obywatela, czyli jego profilu na FB. Urzędnik ma prawo do wykorzystania materiałów
znajdujących się na jego profilu, a tym samym przetwarzania jego danych
osobowych, w celu ustalenia czy faktycznie zawód „szlachta nie pracuje” pokrywa
się rzeczywistością.
Co ciekawe osobie, której dane
osobowe są przetwarzane w ramach opisywanej podstawy prawnej przysługuje prawo
do zgłoszenia sprzeciwu wobec tego rodzaju przetwarzania. Nie przysługuje jej
jednak prawo do bycia zapomnianym – co jest oczywiste i zrozumiałe.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.