Żądanie konsumenta nie musi być spełnione w przypadku nierozpatrzenia reklamacji w terminie

19 lipca, 2018 · Marcin Drzazga · 2 min czytania

Tak orzekł Sąd Najwyższy w swojej uchwale z dnia 13 czerwca 2018 r. (sygn. akt III CZP 113/17).

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Tak

orzekł Sąd Najwyższy w swojej uchwale z

dnia 13 czerwca 2018 r. (sygn.

akt III CZP 113/17).

Co

prawda sprawa dotyczyła terminu 30 dni na rozpatrzenie reklamacji na

podstawie art. 8 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty

rynku finansowego, ale stanowi to ciekawą interpretację przepisów,

która może przenieść się na inne obszary praw konsumenta.

Przepis ten stanowi, iż w przypadku niedotrzymania terminu przez

podmiot rynku finansowego (np. banki, SKOK-i, ubezpieczyciele)

reklamację uważa się za rozpatrzoną zgodnie z wolą klienta.

Przykład:

Jeśli

klient banku złoży reklamację z powodu niesłusznie pobranej

opłaty za prowadzenie rachunku lub za kartę i zażąda zwrotu

pobranych opłat, a bank nie udzieli odpowiedzi w terminie 30 dni od

zgłoszenia, to klientowi powinno się zwrócić pieniądze.

Celem

wprowadzenia terminu oraz skutku jego uchybienia było

zdyscyplinowanie przedsiębiorców w zakresie rozpatrywania

reklamacji i przyspieszenie całego procesu. Mimo tak skonstruowanego

przepisu Sąd Najwyższy uznał, że podmiot rynku finansowego

zachowuje możliwość kwestionowania zasadności dochodzonego przez

klienta roszczenia tak co do zasady, jak i co do wysokości.Oznacza

to, że jeśli podmiot rynku finansowego nie zdąży rozpatrzyć

reklamacji w terminie, to klient musi wystąpić na drogę

postępowania sądowego przeciwko przedsiębiorcy.

W

przypadku skierowania sprawy do sądu instytucja

finansowa ma prawo do podejmowania czynności mających na celu

obalenie domniemania, iż reklamacja jest zasadna. Zatem ciężar

dowodowy (obowiązek wskazania dowodów) będzie spoczywał na

przedsiębiorcy, a nie na stronie powodowej (klient).

Zaprezentowana

wyżej interpretacja przepisów niewątpliwie utrudnia w pewien

sposób proces dochodzenia swoich praw przez konsumentów.

Przerzucenie ciężaru dowodowego na przedsiębiorcę jest pewnego

rodzaju ułatwieniem dla klienta, co nie zmienia faktu, iż taka

interpretacja staje się niejako przyzwoleniem na przekraczanie

ustawowego terminu reklamacji.

Można

się zastanawiać czy taki kierunek stosowania przepisów nie stanie

się „niebezpiecznym” z punktu widzenia praw konsumenta wyłomem

od dotychczas przyjętej praktyki. Podobny skutek przewiduje przecież

ustawa o prawach konsumenta. Podstawowym terminem w tej regulacji

prawnej jest termin 14 dni na odpowiedź na reklamację. Założeniem

tego terminu jest przede wszystkim przyspieszenie procedury

reklamacji. Skutkiem braku ustosunkowania się przedsiębiorcy w tym

terminie do żądania klienta, jest uznanie reklamacji za zasadną,

co wiąże się z obowiązkiem spełnienia roszczenia. W przypadku

zastosowania podobnej do powyższej interpretacji przepisów, prawa

konsumentów mogłyby doznać znacznego ograniczenia, a sam proces

dochodzenia roszczeń reklamacyjnych, wydłużeniu.


Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.