Tylko 15% firm jest odpowiednio przygotowanych na cyberatak

21 grudnia, 2018 · Informacja prasowa · 7 min czytania

Cyberatak, cyberzagrożenia, cyberbezpieczeństwo – te pojęcia już na stałe wrosły w dyskurs publiczny, nie tylko ten branżowy, ale o bezpieczeństwie w życiu codziennym w ogóle. Zanurzeni w mediach cyfrowych jesteśmy narażeni na cyberzagrożenia, dlatego też w wielu krajach czyni się starania, aby podnieść świadomość tych zagrożeń, inwestując również w odpowiednią ochronę, zarówno w sektorze publicznym, jak prywatnym.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Cyberatak,

cyberzagrożenia, cyberbezpieczeństwo – te pojęcia już na stałe

wrosły w dyskurs publiczny, nie tylko ten branżowy, ale o

bezpieczeństwie w życiu codziennym w ogóle. Zanurzeni w mediach

cyfrowych jesteśmy narażeni na cyberzagrożenia, dlatego też w

wielu krajach czyni się starania, aby podnieść świadomość tych

zagrożeń, inwestując również w odpowiednią ochronę, zarówno w

sektorze publicznym, jak prywatnym.

W

coraz bardziej scyfryzowanym środowisku pełnym smartfonów,

tabletów, e-usług, e-governance, bankowości elektronicznej,

oferującym doświadczenia VR, czy AR oraz rozwiązania przemysłu

4.0 każdy
z nas – obywatel, konsument, klient, podatnik

przedsiębiorca, urzędnik itd. – w jakimś stopniu jest narażony

na cyberzagrożenia i stara się, choćby intuicyjnie, im

przeciwdziałać. Takie jest przynajmniej powszechne przekonanie. Ale

czy zasadnie? A jeśli tak, to w jakiej skali podejmuje się te

działania i na ile są skuteczne? Choćby częściowe odpowiedzi na

te pytania można znaleźć w najnowszych badaniach Axis

Communications i Genetec. Zanim więcej o wynikach, warto przypomnieć

jaką formę mogą mieć owe cyberzagrożenia.

Cyberataki

A.D. 2018 – kilka przykładów

Rodzajów

cyberzagrożeń jest kilka, a kreatywność hakerów skutecznie

testuje metody zabezpieczeń. Rok 2018 obfitował w przypadki mniej

lub bardziej udanych ataków w różnych sektorach, zaczynając od

„prostego” sniffingu i skimmingu, przez fałszowanie adresów IP

i DDoS, po bardziej zawoalowane akcje z wykorzystaniem robali lub

koni trojańskich – zarówno wśród mniejszych, jak i większych

firm, także z branż strategicznych. Przypomnijmy chociażby

incydenty z sektora bankowego. W styczniu w Meksyku nastąpił

nieudany atak na Bancomext – jedną z największych agencji

kredytowych dla firm eksportowych w kraju. W kwietniu przestępcom

udało się już ukraść ponad 15,3 milionów dolarów z Banco de

Mexico. Z kolei w Indiach w wyniku włamania do systemów Cosmos

Bank skradziono równowartość ok. 13,5 miliona dolarów. W Rosji

hakerzy z Money Taker uzyskali bezpośredni dostęp do sieci

Rosyjskiego Banku Centralnego, generując zlecenia płatnicze.

Incydenty o mniejszej lub większej sile rażenia miały miejsce

również w Holandii (ABN Amro), Kanadzie (Bank of Montreal), Kenii,

czy Brazylii. Nie wspominając już o aktywności grupy

London

Blue – na liście pokrzywdzonych i okradzionych (w ramach

kompleksowej konfiguracji oszustw) figuruje 35 tys. dyrektorów

finansowych, a straty wynoszą ponad 12 miliardów dolarów.

Obok

systemów bankowych, jednym z bardziej kuszących celów cyberataków

są również systemy bezpieczeństwa wewnętrznego, ponieważ są

połączone z administracją publiczną oraz instytucjami służb

mundurowych, ale też sprzężone z gospodarką i wieloma

strategicznymi branżami. Jednym z obszarów tych systemów,

podatnych na cyberzagrożenia, są usługi i produkty wykorzystujące

technologie przechowywania danych oraz komunikacji bezprzewodowej

składające się m.in. na repozytoria danych, sieci

telekomunikacyjne i dozoru. W pierwszym przypadku warto wspomnieć

choćby o ostatnim ataku na serwis Quora. Jak podaje serwis Ars

Technica, hakerzy włamali się do popularnego serwisu, wykradając

hasła 100 mln użytkowników. Uzyskano także inne wrażliwe dane

takie, jak imiona i nazwiska, adresy e-mail czy treść

wiadomości prywatnych. W drugim przypadku, jednym z ciekawszych

przykładów jest działalność chińskiego wywiadu. Jak wynika z

doniesień medialnych, australijskie służby bezpieczeństwa

wykryły, iż agenci wykorzystywali urządzenia marki Huawei do

uzyskania kodów dostępu umożliwiających infiltrację zagranicznej

sieci i z tego też względu władze Australii wykluczyły chińskiego

potentata z prac nad budową infrastruktury 5G. Inny przykład to

pojawienie się w jednym z tzw. alternatywnych sklepów dla Google

Play aplikacji na urządzenia z Androidem, umożliwiającej kradzież

danych logowania m.in. do WhatsApp i Skype, a także informacji

dotyczących karty płatniczej lub konta PayPal.

Co

do sieci systemów dozoru, należy pamiętać, że obejmują one nie

tylko kamery sieciowe, ale także wszelkiego rodzaju inteligentne

urządzenia, stosowane w sektorze handlowym, logistycznym,

transportowym, ale też przy infrastrukturze krytycznej i w ochronie

obwodowej instytucji rządowych, czy należących do wspomnianych

służb mundurowych; przy obiektach i obszarach związanych z

usługami komunalnymi, przestrzeniach strategicznych z punktu

widzenia bezpieczeństwa publicznego: w obrębie obiektów

użyteczności publicznej, portów pasażerskich i handlowych,

oczyszczalni ścieków, magazynów LNG, czy elektrowni itd. Ze

względu na tak szerokie i strategiczne przeznaczenie technologii

dozoru, a także społeczną wrażliwość względem kwestii

monitoringu, wiedza o cyberatakach nie jest upubliczniana zbyt

często.

Jak

wskazuje Agata Majkucińska, ekspert Axis Communications: O

aktach skutecznego przejęcia kontroli nad monitoringiem miejskim nie

pisze się często, bo i nie jest to powód do chwały, tym bardziej,

że w niektórych przypadkach – o czym opinia publiczna mogła

się dowiedzieć dopiero po dłuższym czasie – cyberataki

dotyczyły istotnych obszarów bezpieczeństwa wewnętrznego. Ataki

złośliwego oprogramowania powodują z reguły zmiany w ustawieniach

obrazowania i kalibracji sceny, w zawartości lub właściwościach

danego pliku, a także w ustawieniach karty sieciowej. Niektóre mogą

prowadzić do chwilowego wstrzymania lub przekierowania przesyłu

danych, inne mogą prowadzić do większych szkód.

Oczywiście, są też zaaranżowane crash-testy i hakowanie

„służebne”, o których wiemy nieco więcej.

Badania

Axis Communications i Genetec

Axis

Communications od wielu lat jest jednym z propagatorów i innowatorów

rozwiązań w zakresie cyberzabezpieczeń w segmencie systemów

sieciowego dozoru wizyjnego. Tym razem, wraz z partnerem

technologicznym Genetec, Axis zrealizował projekt

badawczo-edukacyjny, mający na celu zdiagnozowanie świadomości

cyberzagrożeń wśród użytkowników końcowych systemów dozoru

wizyjnego. Aby lepiej zrozumieć stan bezpieczeństwa

cybernetycznego, przeprowadzono ankietę wśród 175 podmiotów i

osób. Wniosek? Najogólniej – wiele firm nie nadąża za

cyberprzestępcami. Najbardziej powinny się mieć na baczności duże

instytucje, ale świadomość ryzyka i zagrożeń powinni mieć

wszyscy, także ci operujący mniejszą gotówką, bądź ci

posiadający odpowiedzialność za zdrowie i życie ludzkie.

Oto

główne wnioski:

  • Wiele

    firm rozumie potrzebę cyberzabezpieczeń i potencjalnego wpływu

    cyberzagrożeń: 87% respondentów twierdzi, że ich firmy

    priorytetowo traktowały cyberbezpieczeństwo jako istotny wymiar

    ich działalności.

  • Jednakowoż,

    gdy zapytano o szczegóły, okazało się, że tylko niewielka część

    firm (15%) uważa, że ​​jest odpowiednio przygotowana do

    ograniczania zagrożeń cybernetycznych.

  • Podczas

    gdy 76% respondentów stwierdziło, że podstawowym obowiązkiem

    jest fizyczna ochrona zasobów i bezpieczeństwo, żadne z nich nie

    wspomniało o wewnętrznych czynnikach ataków jako o zagrożeniu

    dla cyberbezpieczeństwa w porównaniu z dotychczasowymi systemami.

  • Ten

    ostatni wniosek stoi jednak w wyraźnym przeciwieństwie do

    międzynarodowych wyników badań, które identyfikują przypadkowe

    lub umyślne błędy ludzkie, źle skonfigurowane systemy i

    słabo konserwowane systemy jako najczęstsze słabe punkty. Na

    przykład IBM X-Force Threat Intelligence Index 2018 przypisuje

    ludzkiemu błędowi dwie trzecie zarejestrowanych incydentów. Jest

    to poparte wcześniejszymi wynikami badań IBM, które obarczają

    czynniki wewnętrzne za ponad 95% wszystkich udanych naruszeń.

Kolejnym

interesującym odkryciem było to, że około 60% respondentów

uważa, iż problem zabezpieczeń wynika z dysfunkcyjności starych

systemów. Chociaż przestarzałe systemy są wyraźną słabością,

zagrożenia cybernetyczne są tak samo istotne w przypadku ostatnio

wdrożonych wersji oprogramowania, nie tylko systemowego, jak i w

przypadku dawniejszych edycji. Badania pokazują, że nadal pokutuje

pewne powszechne nieporozumienie jakoby bezpieczeństwo produktu było

jedynym sposobem na ograniczenie luk bezpieczeństwa i zagrożeń. A

jest wręcz przeciwnie, firmy muszą zarządzać ryzykiem

cybernetycznym w wielu wymiarach, zarówno ludzkich, jak i

maszynowych oraz związanych
z oprogramowaniem.

Zalecenia

Przede

wszystkim – użytkownicy systemu i administratorzy potrzebują

jasnych zasad, procesów i procedur, aby zapewnić codzienne

stosowanie właściwych środków zabezpieczeń. Właściciele,

operatorzy i użytkownicy muszą wiedzieć, jakie urządzenia i

systemy istnieją; kto i za co jest odpowiedzialny; kiedy i jak się

zachować. Najważniejsze punkty krytyczne znajdują się w obszarze

projektowania, wdrażania i utrzymywania systemów cyberzabezpieczeń.

Zazwyczaj oznacza to, że konsultanci muszą zalecić zaprojektowanie

odpowiednich funkcji i właściwości podsystemu cyberbezpieczeństwa

przez cały okres eksploatacji właściwego narzędzia. Osoby

odpowiedzialne za wdrażanie i utrzymywanie systemu są zazwyczaj

integratorami, instalatorami lub specjalistycznymi konsultantami;

potrzebują konkretnej i sprawdzonej wiedzy odnośnie procesów

instalacji i wdrażania systemów dozoruwizyjnego, urządzeń i

komponentów peryferyjnych, a także do utrzymywania wszystkich

powiązanych podsystemów bezpieczeństwa.

Jak

podkreśla ekspert Axis Communications: Należy

mieć świadomość, że cyberbezpieczeństwo jest wspólną

odpowiedzialnością obejmującą użytkowników, opiekunów klienta,

instalatorów, producentów, konsultantów, czy projektantów. Musimy

pamiętać, że ostatecznie nic stworzonego przez człowieka nigdy

nie będzie w 100% bezpieczne.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.