Tylko 15% firm jest odpowiednio przygotowanych na cyberatak
Cyberatak, cyberzagrożenia, cyberbezpieczeństwo – te pojęcia już na stałe wrosły w dyskurs publiczny, nie tylko ten branżowy, ale o bezpieczeństwie w życiu codziennym w ogóle. Zanurzeni w mediach cyfrowych jesteśmy narażeni na cyberzagrożenia, dlatego też w wielu krajach czyni się starania, aby podnieść świadomość tych zagrożeń, inwestując również w odpowiednią ochronę, zarówno w sektorze publicznym, jak prywatnym.

Cyberatak,
cyberzagrożenia, cyberbezpieczeństwo – te pojęcia już na stałe
wrosły w dyskurs publiczny, nie tylko ten branżowy, ale o
bezpieczeństwie w życiu codziennym w ogóle. Zanurzeni w mediach
cyfrowych jesteśmy narażeni na cyberzagrożenia, dlatego też w
wielu krajach czyni się starania, aby podnieść świadomość tych
zagrożeń, inwestując również w odpowiednią ochronę, zarówno w
sektorze publicznym, jak prywatnym.
W
coraz bardziej scyfryzowanym środowisku pełnym smartfonów,
tabletów, e-usług, e-governance, bankowości elektronicznej,
oferującym doświadczenia VR, czy AR oraz rozwiązania przemysłu
4.0 każdy
z nas – obywatel, konsument, klient, podatnik
przedsiębiorca, urzędnik itd. – w jakimś stopniu jest narażony
na cyberzagrożenia i stara się, choćby intuicyjnie, im
przeciwdziałać. Takie jest przynajmniej powszechne przekonanie. Ale
czy zasadnie? A jeśli tak, to w jakiej skali podejmuje się te
działania i na ile są skuteczne? Choćby częściowe odpowiedzi na
te pytania można znaleźć w najnowszych badaniach Axis
Communications i Genetec. Zanim więcej o wynikach, warto przypomnieć
jaką formę mogą mieć owe cyberzagrożenia.
Cyberataki
A.D. 2018 – kilka przykładów
Rodzajów
cyberzagrożeń jest kilka, a kreatywność hakerów skutecznie
testuje metody zabezpieczeń. Rok 2018 obfitował w przypadki mniej
lub bardziej udanych ataków w różnych sektorach, zaczynając od
„prostego” sniffingu i skimmingu, przez fałszowanie adresów IP
i DDoS, po bardziej zawoalowane akcje z wykorzystaniem robali lub
koni trojańskich – zarówno wśród mniejszych, jak i większych
firm, także z branż strategicznych. Przypomnijmy chociażby
incydenty z sektora bankowego. W styczniu w Meksyku nastąpił
nieudany atak na Bancomext – jedną z największych agencji
kredytowych dla firm eksportowych w kraju. W kwietniu przestępcom
udało się już ukraść ponad 15,3 milionów dolarów z Banco de
Mexico. Z kolei w Indiach w wyniku włamania do systemów Cosmos
Bank skradziono równowartość ok. 13,5 miliona dolarów. W Rosji
hakerzy z Money Taker uzyskali bezpośredni dostęp do sieci
Rosyjskiego Banku Centralnego, generując zlecenia płatnicze.
Incydenty o mniejszej lub większej sile rażenia miały miejsce
również w Holandii (ABN Amro), Kanadzie (Bank of Montreal), Kenii,
czy Brazylii. Nie wspominając już o aktywności grupy
London
Blue – na liście pokrzywdzonych i okradzionych (w ramach
kompleksowej konfiguracji oszustw) figuruje 35 tys. dyrektorów
finansowych, a straty wynoszą ponad 12 miliardów dolarów.
Obok
systemów bankowych, jednym z bardziej kuszących celów cyberataków
są również systemy bezpieczeństwa wewnętrznego, ponieważ są
połączone z administracją publiczną oraz instytucjami służb
mundurowych, ale też sprzężone z gospodarką i wieloma
strategicznymi branżami. Jednym z obszarów tych systemów,
podatnych na cyberzagrożenia, są usługi i produkty wykorzystujące
technologie przechowywania danych oraz komunikacji bezprzewodowej
składające się m.in. na repozytoria danych, sieci
telekomunikacyjne i dozoru. W pierwszym przypadku warto wspomnieć
choćby o ostatnim ataku na serwis Quora. Jak podaje serwis Ars
Technica, hakerzy włamali się do popularnego serwisu, wykradając
hasła 100 mln użytkowników. Uzyskano także inne wrażliwe dane
takie, jak imiona i nazwiska, adresy e-mail czy treść
wiadomości prywatnych. W drugim przypadku, jednym z ciekawszych
przykładów jest działalność chińskiego wywiadu. Jak wynika z
doniesień medialnych, australijskie służby bezpieczeństwa
wykryły, iż agenci wykorzystywali urządzenia marki Huawei do
uzyskania kodów dostępu umożliwiających infiltrację zagranicznej
sieci i z tego też względu władze Australii wykluczyły chińskiego
potentata z prac nad budową infrastruktury 5G. Inny przykład to
pojawienie się w jednym z tzw. alternatywnych sklepów dla Google
Play aplikacji na urządzenia z Androidem, umożliwiającej kradzież
danych logowania m.in. do WhatsApp i Skype, a także informacji
dotyczących karty płatniczej lub konta PayPal.
Co
do sieci systemów dozoru, należy pamiętać, że obejmują one nie
tylko kamery sieciowe, ale także wszelkiego rodzaju inteligentne
urządzenia, stosowane w sektorze handlowym, logistycznym,
transportowym, ale też przy infrastrukturze krytycznej i w ochronie
obwodowej instytucji rządowych, czy należących do wspomnianych
służb mundurowych; przy obiektach i obszarach związanych z
usługami komunalnymi, przestrzeniach strategicznych z punktu
widzenia bezpieczeństwa publicznego: w obrębie obiektów
użyteczności publicznej, portów pasażerskich i handlowych,
oczyszczalni ścieków, magazynów LNG, czy elektrowni itd. Ze
względu na tak szerokie i strategiczne przeznaczenie technologii
dozoru, a także społeczną wrażliwość względem kwestii
monitoringu, wiedza o cyberatakach nie jest upubliczniana zbyt
często.
Jak
wskazuje Agata Majkucińska, ekspert Axis Communications: O
aktach skutecznego przejęcia kontroli nad monitoringiem miejskim nie
pisze się często, bo i nie jest to powód do chwały, tym bardziej,
że w niektórych przypadkach – o czym opinia publiczna mogła
się dowiedzieć dopiero po dłuższym czasie – cyberataki
dotyczyły istotnych obszarów bezpieczeństwa wewnętrznego. Ataki
złośliwego oprogramowania powodują z reguły zmiany w ustawieniach
obrazowania i kalibracji sceny, w zawartości lub właściwościach
danego pliku, a także w ustawieniach karty sieciowej. Niektóre mogą
prowadzić do chwilowego wstrzymania lub przekierowania przesyłu
danych, inne mogą prowadzić do większych szkód.
Oczywiście, są też zaaranżowane crash-testy i hakowanie
„służebne”, o których wiemy nieco więcej.
Badania
Axis Communications i Genetec
Axis
Communications od wielu lat jest jednym z propagatorów i innowatorów
rozwiązań w zakresie cyberzabezpieczeń w segmencie systemów
sieciowego dozoru wizyjnego. Tym razem, wraz z partnerem
technologicznym Genetec, Axis zrealizował projekt
badawczo-edukacyjny, mający na celu zdiagnozowanie świadomości
cyberzagrożeń wśród użytkowników końcowych systemów dozoru
wizyjnego. Aby lepiej zrozumieć stan bezpieczeństwa
cybernetycznego, przeprowadzono ankietę wśród 175 podmiotów i
osób. Wniosek? Najogólniej – wiele firm nie nadąża za
cyberprzestępcami. Najbardziej powinny się mieć na baczności duże
instytucje, ale świadomość ryzyka i zagrożeń powinni mieć
wszyscy, także ci operujący mniejszą gotówką, bądź ci
posiadający odpowiedzialność za zdrowie i życie ludzkie.
Oto
główne wnioski:
-
Wiele
firm rozumie potrzebę cyberzabezpieczeń i potencjalnego wpływu
cyberzagrożeń: 87% respondentów twierdzi, że ich firmy
priorytetowo traktowały cyberbezpieczeństwo jako istotny wymiar
ich działalności.
-
Jednakowoż,
gdy zapytano o szczegóły, okazało się, że tylko niewielka część
firm (15%) uważa, że jest odpowiednio przygotowana do
ograniczania zagrożeń cybernetycznych.
-
Podczas
gdy 76% respondentów stwierdziło, że podstawowym obowiązkiem
jest fizyczna ochrona zasobów i bezpieczeństwo, żadne z nich nie
wspomniało o wewnętrznych czynnikach ataków jako o zagrożeniu
dla cyberbezpieczeństwa w porównaniu z dotychczasowymi systemami.
-
Ten
ostatni wniosek stoi jednak w wyraźnym przeciwieństwie do
międzynarodowych wyników badań, które identyfikują przypadkowe
lub umyślne błędy ludzkie, źle skonfigurowane systemy i
słabo konserwowane systemy jako najczęstsze słabe punkty. Na
przykład IBM X-Force Threat Intelligence Index 2018 przypisuje
ludzkiemu błędowi dwie trzecie zarejestrowanych incydentów. Jest
to poparte wcześniejszymi wynikami badań IBM, które obarczają
czynniki wewnętrzne za ponad 95% wszystkich udanych naruszeń.
Kolejnym
interesującym odkryciem było to, że około 60% respondentów
uważa, iż problem zabezpieczeń wynika z dysfunkcyjności starych
systemów. Chociaż przestarzałe systemy są wyraźną słabością,
zagrożenia cybernetyczne są tak samo istotne w przypadku ostatnio
wdrożonych wersji oprogramowania, nie tylko systemowego, jak i w
przypadku dawniejszych edycji. Badania pokazują, że nadal pokutuje
pewne powszechne nieporozumienie jakoby bezpieczeństwo produktu było
jedynym sposobem na ograniczenie luk bezpieczeństwa i zagrożeń. A
jest wręcz przeciwnie, firmy muszą zarządzać ryzykiem
cybernetycznym w wielu wymiarach, zarówno ludzkich, jak i
maszynowych oraz związanych
z oprogramowaniem.
Zalecenia
Przede
wszystkim – użytkownicy systemu i administratorzy potrzebują
jasnych zasad, procesów i procedur, aby zapewnić codzienne
stosowanie właściwych środków zabezpieczeń. Właściciele,
operatorzy i użytkownicy muszą wiedzieć, jakie urządzenia i
systemy istnieją; kto i za co jest odpowiedzialny; kiedy i jak się
zachować. Najważniejsze punkty krytyczne znajdują się w obszarze
projektowania, wdrażania i utrzymywania systemów cyberzabezpieczeń.
Zazwyczaj oznacza to, że konsultanci muszą zalecić zaprojektowanie
odpowiednich funkcji i właściwości podsystemu cyberbezpieczeństwa
przez cały okres eksploatacji właściwego narzędzia. Osoby
odpowiedzialne za wdrażanie i utrzymywanie systemu są zazwyczaj
integratorami, instalatorami lub specjalistycznymi konsultantami;
potrzebują konkretnej i sprawdzonej wiedzy odnośnie procesów
instalacji i wdrażania systemów dozoruwizyjnego, urządzeń i
komponentów peryferyjnych, a także do utrzymywania wszystkich
powiązanych podsystemów bezpieczeństwa.
Jak
podkreśla ekspert Axis Communications: Należy
mieć świadomość, że cyberbezpieczeństwo jest wspólną
odpowiedzialnością obejmującą użytkowników, opiekunów klienta,
instalatorów, producentów, konsultantów, czy projektantów. Musimy
pamiętać, że ostatecznie nic stworzonego przez człowieka nigdy
nie będzie w 100% bezpieczne.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.