Sprzedaż rzeczy prywatnych w sieci może być opodatkowana

21 sierpnia, 2017 · Marcin Drzazga · 4 min czytania

Należy pamiętać, iż nie zawsze taka transakcja będzie neutralna w sferze podatkowej, mimo że nie będzie ona dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży będą stanowiły dochód.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Należy pamiętać, iż nie zawsze taka transakcja będzie neutralna w sferze podatkowej, mimo że nie będzie ona dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży będą stanowiły dochód.

Od momentu pojawienia się

na polskim rynku portali aukcyjnych oraz ogłoszeniowych, sprzedaż

rzeczami używanymi w sieci stała się czymś oczywistym. Każdy z

nas przynajmniej raz w życiu zdecydował się na „wystawienie”

niepotrzebnego przedmiotu na którymś z portali. Najczęściej

wybieramy najpopularniejszy portal aukcyjny Allegro.pl albo serwis

ogłoszeniowy olx.pl (dawna tablica.pl). Niestety mało kto

zastanawia się nad konsekwencjami podatkowymi, w przypadku udanej

sprzedaży określonej rzeczy.

W ustawie o podatku

dochodowym od osób fizycznych (dalej pdof) przychody osiągane poza

działalnością gospodarczą ze sprzedaży składników majątku

ruchomego zaliczane są do źródła przychodów, jakim jest odpłatne

zbycie rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1

pkt 8 lit. d) ustawy o pdof. Wysokość tego przychodu

ustala się w oparciu o art. 19 ust. 1 tej

ustawy, co oznacza, że określa ją wartość wyrażona w cenie

wskazanej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego

zbycia. Pojawianie się opisywanego wyżej przychodu ma określone

ramy czasowe.

Sprzedaż rzeczy generuje przychód tylko wtedy, gdy

dochodzi do niej przed upływem połowy roku, licząc od końca

miesiąca, w którym nastąpiło jej nabycie.

Dlatego też

niektóre osoby trudniące się nieoficjalnie handlem samochodami,

czekają do końca miesiąca, w którym upłynie 6 miesięcy odkąd

nabyli auto, aby uniknąć obowiązku opłacenia podatku dochodowego.

Należy poczekać do końca miesiąca, aby upłynąć pełny

minimalny termin. Sprzedaż rzeczy może natomiast powodować

powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego, gdy okres jej

posiadania był krótszy niż pół roku.

Umowa sprzedaży

Najpopularniejszą

formą zbycia prywatnych rzeczy ruchomych jest umowa

sprzedaży. Prywatnych czyli takich, które nie stanowią rzeczy

używanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ustawodawca nie przewiduje żadnej szczególnej formy dla tego typu

umów. Oznacza to, że można zawrzeć umowę sprzedaży w dowolnej

formie. Nie jest konieczna również forma pisemna. Jednakże warto

udokumentować zawarcie umowy sprzedaży na piśmie dla ewentualnych

celów dowodowych, związanych również z ustaleniem

możliwego obowiązku podatkowego. Należy pamiętać iż, podstawą

ustalenia wysokości przychodu jest cena, którą

strony wskazują w umowie. W przypadku, gdy sprzedawca

ponosi wydatki związane ze zbyciem rzeczy, w szczególności koszty

zamieszczenia ogłoszenia lub aukcji na portalu internetowym, wtedy

ich wartość – jako koszty odpłatnego zbycia – obniży cenę podaną

w umowie i dopiero po odliczeniu kosztów określa się

wysokość przychodu ze sprzedaży.

Zaniżanie ceny sprzedaży

Dość częstym

procederem jest sztuczne zaniżanie ceny sprzedaży rzeczy.

Należy pamiętać, iż organy skarbowe mają prawo zweryfikować

wartość rynkową danej rzeczy, a w konsekwencji ustalić jej

wyższą cenę. Organ bierze pod uwagę ceny rynkowe podobnych rzeczy

z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia

zużycia oraz czasu i miejsca sprzedaży. Nie oznacza to jednak,

iż obniżenie ceny jest niedopuszczalne. Może być zastosowane, ale

w uzasadnionych okolicznościach, które należy wiarygodnie

udokumentować oraz wskazać w umowie. Mogą to być fakty

wskazujące na znaczne zużycie rzeczy lub określone wady fizyczne

(uszkodzenia).

Podstawę

opodatkowania podatkiem dochodowym wyznacza dochód ustalony zgodnie

z art. 24 ust. 6 ustawy o pdof. Przepis ten

stanowi, że dochodem jest różnica pomiędzy przychodem

uzyskanym ze sprzedaży rzeczy a kosztem jej nabycia,

zmniejszona o nakłady dokonane w czasie posiadania rzeczy.

Koszt nabycia rzeczy wyznacza kwota należna zbywcy rzeczy oraz

koszty związane z jej zakupem. Kwotą należną zbywcy jest

kwota wynikająca np. z umowy sprzedaży rzeczy lub

faktury. Z kolei koszty związane z zakupem to np. koszty

wysyłki, wydatki na tłumaczenie dokumentów jeśli rzecz

sprowadzana jest z zagranicy czy też koszty ubezpieczenia rzeczy na

czas transportu.

Przez pojęcie

nakładów poniesionych w trakcie posiadania rzeczy należy

rozumieć przede wszystkim wydatki związane z remontem

lub ulepszeniem rzeczy, które mają wpływ na zwiększenie

jej wartości. Może zatem chodzić o wymianę części w określonym

urządzeniu, odnowienie starych przedmiotów np. mebli albo

doposażenie danej rzeczy. W tej kategorii nie możemy uwzględnić

wydatków związanych z bieżącą eksploatacją rzeczy. Tego

typu wydatki również powinny być odpowiednio udokumentowane,

jeżeli podatnik będzie się na nie powoływał. To po stronie

podatnika leży ciężar dowodowy w stosunku do organu podatkowego w

zakresie rzeczywistego poniesienia wydatku, oraz jego wysokości.

Uzyskany

w powyższy sposób dochód ze sprzedaży rzeczy podlega

opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową.
Podatnik nie jest jednak zobowiązany do zapłaty podatku

dochodowego w trakcie roku podatkowego, w którym nastąpiła

sprzedaż. W momencie zakończenia roku należy rozliczyć taki

dochód w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w terminie

do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym sprzedano

rzecz. W tym samym terminie należy uiścić podatek

dochodowy z tego tytułu. Kwotę tę rozlicza się jako jedno ze

źródeł dochodu stosownie do skali podatkowej, podobnie jak dochody

uzyskane z pracy czy ze zleceń.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.