Nagranie z policyjnego wideorejestratora to informacja publiczna

12 lipca, 2018 · Mirosław Dyka · 2 min czytania

Zgodnie z treścią wyroku WSA w Szczecinie nagranie z policyjnego wideorejestratora jest informacją publiczną. Policja nie może zasłaniać się ochroną prywatności odmawiając udostępnienia nagrania z wideorejestratora.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Zgodnie

z treścią wyroku WSA w Szczecinie nagranie z policyjnego wideorejestratora jest

informacją publiczną. Policja nie może zasłaniać się ochroną prywatności

odmawiając udostępnienia nagrania z wideorejestratora.

Wyrok

zapadł w sprawie, w której Komendant Powiatowy Policji postanowił o odmowie

udzielenia żądającemu kierowcy całości nagrania wideorejestratora zamontowanego

w samochodzie funkcjonariuszy. Komendant tłumaczył odmowę koniecznością ochrony

danych osobowych bliżej nieokreślonych osób fizycznych podnosząc dodatkowo, że organy nie dysponują skuteczną metodą anonimizacji nagrania. To samo

stanowisko przyjęte zostało później przez organ odwoławczy w osobie Komendanta

Wojewódzkiego Policji.

Kierowca

w skardze na odmowną decyzję Policji

podniósł, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje ugruntowane

stanowisko, iż konieczność ochrony danych osobowych nie zwalnia organu z

udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem kierowcy to do organu

administracji publicznej należy właściwe przygotowanie się do pełnienia

obowiązków służbowych, w tym wyposażenia jednostki w właściwe urządzenia, bądź

oprogramowanie służące do anonimizacji.

Kluczowym

w sprawie stało się ustalenie, że nagranie z policyjnego wideorejestratora,

zgodnie z prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie w sprawie II SAB/SZ 36/17 z

dnia 7 czerwca 2017 r. stanowi informację publiczną. A skoro tak, to zastosowanie

znaleźć może art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej

(u.d.d.i.p.), który pozwala na ograniczenie prawa do informacji publicznej ze

względów konieczności ochrony danych osobowych osoby fizycznej lub tajemnicę

przedsiębiorcy. Jeżeli więc zaistnieją te przesłanki to organ wydaje decyzję o

odmowie udzielenia informacji publicznej.

Organ

wydając decyzję odmowną powinien zrobić to zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o

u.d.d.i.p. tzn. do decyzji powinien zastosować przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego, a także określić w niej imiona, nazwiska i funkcje osób,

które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz

oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust.

2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z powyższego wynika więc,

że ustawowym wymogiem decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej ze

względu na możliwość naruszenia prywatności osób fizycznych jest zawarcie w

niej oznaczenia tych osób a także podanie imion nazwisk i funkcji osób, które

zajęły stanowisko w sprawie.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.