IoT: złośliwe oprogramowanie często wykorzystuje stare luki w zabezpieczeniach

12 grudnia, 2018 · Gabriel Gatner · 3 min czytania

Analiza szkodliwego oprogramowania wykorzystującego luki w podłączanych do sieci urządzeniach może wyjaśnić, dlaczego ta kategoria systemów nadal stanowi zagrożenie dla ekosystemu sieciowego.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net

Analiza

szkodliwego oprogramowania wykorzystującego luki w podłączanych do

sieci urządzeniach może wyjaśnić, dlaczego ta kategoria systemów

nadal stanowi zagrożenie dla ekosystemu sieciowego.

Duże

opóźnienia w udostępnianiu łat oraz trudności w śledzeniu

błędów mają wpływ na postrzeganie internetu rzeczy (IoT) jako

koncepcji o ograniczonym zaufaniu.

Podczas

odbywającej się w tym miesiącu w Bukareszcie konferencji

dotyczącej bezpieczeństwa sieciowego, DefCamp’9, niezależny

analityk bezpieczeństwa Andrei Costin mówił o szkodliwym

oprogramowaniu IoT i niektórych przyczynach utrzymywania się

zagrożeń jeszcze długo po ujawnieniu błędów w zabezpieczeniach.

Costin

twierdzi, że niektóre szkodliwe programy nie zostawiają w

systemach IoT sygnatury, która występuje na publicznej liście CVE

(Common Vulnerabilities and Exposures). Utrudnia to rozwój

skutecznych mechanizmów obronnych, ponieważ omijane mogą być,

stosowane w celu identyfikacji i blokowania zagrożeń, procedury

wykorzystujące takie rozwiązania jak IDS/IPS, Yara.

Costin

twierdzi, że jednym z powodów tego stanu mogą być opóźnienia

spowodowane słabą optymalizacją procesu przydzielania nowych

numerów CVE. Inny możliwy powód to brak wśród analityków

specjalnego zainteresowania lukami w zabezpieczeniach urządzeń IoT.

Bez względu

na przyczynę problem jest poważny. Aby społeczność InfoSec

(information security) mogła efektywnie współpracować nad obroną

przed szkodliwym oprogramowaniem, potrzebny jest jakiś punkt

odniesienia. Bez niego trudno wymieniać informacje o nowo wykrytych

lukach w zabezpieczeniach, co bardzo szybko i skutecznie

wykorzystywane jest przez cyberprzestępców.

Ze względu

na ogromną różnorodność systemów IoT tworzenie uniwersalnego

programu antywirusowego, chroniącego każde z podłączonych do

sieci urządzeń, nie jest możliwe. Zamiast niezależnie chronić

poszczególne komponenty sieci, branża antywirusowa opracowała

rozwiązanie polegające na zabezpieczeniu całej sieci domowej.

Współpracując

nad zabezpieczeniami przed złośliwym oprogramowaniem z Jonasem

Zaddachem, analitykiem w Cisco Talos, Costin zauważył, że

napisanie i wdrożenie kodu chroniącego znaną, łatwą do

wykorzystania lukę w zabezpieczeniach, zajmuje czasem pół roku.

Jest to wystarczająco dużo czasu, by napisać i skutecznie

wykorzystać nowe exploity.

Niektóre z

analizowanych przez duet badaczy szczepów wirusów wykorzystywały

luki w zabezpieczeniach, które w branży antywirusowej znane są już

od dwóch lat, a łaty do nich jeszcze nie zostały wydane. Na domiar

złego obecnie cyberprzestępcy umieszczają w swoich złośliwych

programach znacznie więcej niż po trzy exploity, co daje im daleko

większą skuteczność w atakowaniu niezałatanych urządzeń.

Czas,

jaki zwykle dzieli publiczne ogłoszenie luki w zabezpieczeniach

sprzętu IoT, stwarzającej średnie lub wysokie ryzyko, a

pojawieniem się wykorzystującej ją skutecznie pierwszej próbki

złośliwego oprogramowania, przekracza 90 dni. Tak duże okno

czasowe stwarza hakerom komfortową sytuację. Mogą projektować i

realizować przestępcze działania bez presji czasu, jaką bez

wątpienia powodowałoby wczesne wydanie łaty. Dopóki opóźnienia

w publikowaniu poprawek i zasad ochrony urządzeń IoT nie zostaną

zmniejszone, cyberprzestępcy będą mieli nadal ogromne pole dla

swojej szkodliwej działalności, komentuje

Dariusz Woźniak, inżynier techniczny Bitdefender z firmy Marken.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.