Sprzedaż rzeczy prywatnych w sieci może być opodatkowana
Należy pamiętać, iż nie zawsze taka transakcja będzie neutralna w sferze podatkowej, mimo że nie będzie ona dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży będą stanowiły dochód.

Należy pamiętać, iż nie zawsze taka transakcja będzie neutralna w sferze podatkowej, mimo że nie będzie ona dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży będą stanowiły dochód.
Od momentu pojawienia się
na polskim rynku portali aukcyjnych oraz ogłoszeniowych, sprzedaż
rzeczami używanymi w sieci stała się czymś oczywistym. Każdy z
nas przynajmniej raz w życiu zdecydował się na „wystawienie”
niepotrzebnego przedmiotu na którymś z portali. Najczęściej
wybieramy najpopularniejszy portal aukcyjny Allegro.pl albo serwis
ogłoszeniowy olx.pl (dawna tablica.pl). Niestety mało kto
zastanawia się nad konsekwencjami podatkowymi, w przypadku udanej
sprzedaży określonej rzeczy.
W ustawie o podatku
dochodowym od osób fizycznych (dalej pdof) przychody osiągane poza
działalnością gospodarczą ze sprzedaży składników majątku
ruchomego zaliczane są do źródła przychodów, jakim jest odpłatne
zbycie rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1
pkt 8 lit. d) ustawy o pdof. Wysokość tego przychodu
ustala się w oparciu o art. 19 ust. 1 tej
ustawy, co oznacza, że określa ją wartość wyrażona w cenie
wskazanej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
zbycia. Pojawianie się opisywanego wyżej przychodu ma określone
ramy czasowe.
Sprzedaż rzeczy generuje przychód tylko wtedy, gdy
dochodzi do niej przed upływem połowy roku, licząc od końca
miesiąca, w którym nastąpiło jej nabycie.
Dlatego też
niektóre osoby trudniące się nieoficjalnie handlem samochodami,
czekają do końca miesiąca, w którym upłynie 6 miesięcy odkąd
nabyli auto, aby uniknąć obowiązku opłacenia podatku dochodowego.
Należy poczekać do końca miesiąca, aby upłynąć pełny
minimalny termin. Sprzedaż rzeczy może natomiast powodować
powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego, gdy okres jej
posiadania był krótszy niż pół roku.
Umowa sprzedaży
Najpopularniejszą
formą zbycia prywatnych rzeczy ruchomych jest umowa
sprzedaży. Prywatnych czyli takich, które nie stanowią rzeczy
używanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Ustawodawca nie przewiduje żadnej szczególnej formy dla tego typu
umów. Oznacza to, że można zawrzeć umowę sprzedaży w dowolnej
formie. Nie jest konieczna również forma pisemna. Jednakże warto
udokumentować zawarcie umowy sprzedaży na piśmie dla ewentualnych
celów dowodowych, związanych również z ustaleniem
możliwego obowiązku podatkowego. Należy pamiętać iż, podstawą
ustalenia wysokości przychodu jest cena, którą
strony wskazują w umowie. W przypadku, gdy sprzedawca
ponosi wydatki związane ze zbyciem rzeczy, w szczególności koszty
zamieszczenia ogłoszenia lub aukcji na portalu internetowym, wtedy
ich wartość – jako koszty odpłatnego zbycia – obniży cenę podaną
w umowie i dopiero po odliczeniu kosztów określa się
wysokość przychodu ze sprzedaży.
Zaniżanie ceny sprzedaży
Dość częstym
procederem jest sztuczne zaniżanie ceny sprzedaży rzeczy.
Należy pamiętać, iż organy skarbowe mają prawo zweryfikować
wartość rynkową danej rzeczy, a w konsekwencji ustalić jej
wyższą cenę. Organ bierze pod uwagę ceny rynkowe podobnych rzeczy
z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
zużycia oraz czasu i miejsca sprzedaży. Nie oznacza to jednak,
iż obniżenie ceny jest niedopuszczalne. Może być zastosowane, ale
w uzasadnionych okolicznościach, które należy wiarygodnie
udokumentować oraz wskazać w umowie. Mogą to być fakty
wskazujące na znaczne zużycie rzeczy lub określone wady fizyczne
(uszkodzenia).
Podstawę
opodatkowania podatkiem dochodowym wyznacza dochód ustalony zgodnie
z art. 24 ust. 6 ustawy o pdof. Przepis ten
stanowi, że dochodem jest różnica pomiędzy przychodem
uzyskanym ze sprzedaży rzeczy a kosztem jej nabycia,
zmniejszona o nakłady dokonane w czasie posiadania rzeczy.
Koszt nabycia rzeczy wyznacza kwota należna zbywcy rzeczy oraz
koszty związane z jej zakupem. Kwotą należną zbywcy jest
kwota wynikająca np. z umowy sprzedaży rzeczy lub
faktury. Z kolei koszty związane z zakupem to np. koszty
wysyłki, wydatki na tłumaczenie dokumentów jeśli rzecz
sprowadzana jest z zagranicy czy też koszty ubezpieczenia rzeczy na
czas transportu.
Przez pojęcie
nakładów poniesionych w trakcie posiadania rzeczy należy
rozumieć przede wszystkim wydatki związane z remontem
lub ulepszeniem rzeczy, które mają wpływ na zwiększenie
jej wartości. Może zatem chodzić o wymianę części w określonym
urządzeniu, odnowienie starych przedmiotów np. mebli albo
doposażenie danej rzeczy. W tej kategorii nie możemy uwzględnić
wydatków związanych z bieżącą eksploatacją rzeczy. Tego
typu wydatki również powinny być odpowiednio udokumentowane,
jeżeli podatnik będzie się na nie powoływał. To po stronie
podatnika leży ciężar dowodowy w stosunku do organu podatkowego w
zakresie rzeczywistego poniesienia wydatku, oraz jego wysokości.
w powyższy sposób dochód ze sprzedaży rzeczy podlega
opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową.
Podatnik nie jest jednak zobowiązany do zapłaty podatku
dochodowego w trakcie roku podatkowego, w którym nastąpiła
sprzedaż. W momencie zakończenia roku należy rozliczyć taki
dochód w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w terminie
do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym sprzedano
rzecz. W tym samym terminie należy uiścić podatek
dochodowy z tego tytułu. Kwotę tę rozlicza się jako jedno ze
źródeł dochodu stosownie do skali podatkowej, podobnie jak dochody
uzyskane z pracy czy ze zleceń.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.