Nagranie z policyjnego wideorejestratora to informacja publiczna
Zgodnie z treścią wyroku WSA w Szczecinie nagranie z policyjnego wideorejestratora jest informacją publiczną. Policja nie może zasłaniać się ochroną prywatności odmawiając udostępnienia nagrania z wideorejestratora.

Zgodnie
z treścią wyroku WSA w Szczecinie nagranie z policyjnego wideorejestratora jest
informacją publiczną. Policja nie może zasłaniać się ochroną prywatności
odmawiając udostępnienia nagrania z wideorejestratora.
Wyrok
zapadł w sprawie, w której Komendant Powiatowy Policji postanowił o odmowie
udzielenia żądającemu kierowcy całości nagrania wideorejestratora zamontowanego
w samochodzie funkcjonariuszy. Komendant tłumaczył odmowę koniecznością ochrony
danych osobowych bliżej nieokreślonych osób fizycznych podnosząc dodatkowo, że organy nie dysponują skuteczną metodą anonimizacji nagrania. To samo
stanowisko przyjęte zostało później przez organ odwoławczy w osobie Komendanta
Wojewódzkiego Policji.
Kierowca
w skardze na odmowną decyzję Policji
podniósł, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje ugruntowane
stanowisko, iż konieczność ochrony danych osobowych nie zwalnia organu z
udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem kierowcy to do organu
administracji publicznej należy właściwe przygotowanie się do pełnienia
obowiązków służbowych, w tym wyposażenia jednostki w właściwe urządzenia, bądź
oprogramowanie służące do anonimizacji.
Kluczowym
w sprawie stało się ustalenie, że nagranie z policyjnego wideorejestratora,
zgodnie z prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie w sprawie II SAB/SZ 36/17 z
dnia 7 czerwca 2017 r. stanowi informację publiczną. A skoro tak, to zastosowanie
znaleźć może art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej
(u.d.d.i.p.), który pozwala na ograniczenie prawa do informacji publicznej ze
względów konieczności ochrony danych osobowych osoby fizycznej lub tajemnicę
przedsiębiorcy. Jeżeli więc zaistnieją te przesłanki to organ wydaje decyzję o
odmowie udzielenia informacji publicznej.
Organ
wydając decyzję odmowną powinien zrobić to zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o
u.d.d.i.p. tzn. do decyzji powinien zastosować przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego, a także określić w niej imiona, nazwiska i funkcje osób,
które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz
oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust.
2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z powyższego wynika więc,
że ustawowym wymogiem decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej ze
względu na możliwość naruszenia prywatności osób fizycznych jest zawarcie w
niej oznaczenia tych osób a także podanie imion nazwisk i funkcji osób, które
zajęły stanowisko w sprawie.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.