Hakowanie implantów

26 sierpnia, 2016 · Paulina Górnik · 3 min czytania

Zdaniem Laurie Pyrcrofta - naukowca Uniwersytetu w Oxfordzie, w niedalekiej przyszłości istnieje możliwość pojawienia się wzrostu nowego typu zagrożenia, jakim według niego będzie hakowanie implantów wspierających prace mózgu.

Zalecamy ostrożność podczas zakupów w sklepie: homeekspert.net
Zdaniem Laurie Pyrcrofta – naukowca Uniwersytetu w Oxfordzie, w niedalekiej przyszłości istnieje możliwość pojawienia się wzrostu nowego typu zagrożenia, jakim według niego będzie hakowanie implantów wspierających prace mózgu.

Naukowcy z Oksfordu, którzy działają w ramach grupy

naukowej Oxford Functional Neurosurgery, w jednym z ostatnio przygotowanych

raportów zwrócili uwagę na przyszłą problematykę podatności implantów obecnych

w ciałach pacjentów na całym świecie. Jak podkreślają, nie jest to obecnie

najważniejszy problem. Wynika to bowiem z niewielkiego zainteresowania tematem

oraz istotnej trudności we włamywaniu się np. do implantów stymulujących pracę

umysłu. Jednak jak podkreślają, im wcześniej przemysł medyczny skupi się na problemach,

jakie mogą wynikać z np. podłączenia implantów zarządzających pracą serca do

globalnej sieci, tym więcej problemów będzie można uniknąć w przyszłości.

W swojej pracy naukowcy skupili się nad

najpopularniejszym obecnie stosowanym implancie wszczepianym u pacjentów z

takimi zaburzeniami, jak choroba Parkinsona, Dysotonia, drżenie samoistne znane

też jako choroba Minora, bóle chroniczne.

Implant ten – nazwany głębokim stymulatorem mózgowym (DBS), składa się

elektrod wszczepionych w głąb mózgu, które połączone są kablami biegnącymi pod

skórą i przekazują sygnały do jednostki centralnej. Dodatkowo stymulant zawiera

baterię – niewielki procesor zarządzający całą pracą urządzenia

oraz anteną do bezprzewodowej komunikacji. To właśnie ten ostatni

element jest wymieniany przez naukowców jako ten, który może być eksploatowany

przez przyszłych hakerów. Obecnie jest on jedynie wykorzystywany do

przygotowania oraz zaprogramowania działania samego mechanizmu wspomagającego

działanie funkcji życiowych pacjenta.

Według Laurie Pyrcrofta obecnie nie ma powodów do

niepokoju, ponieważ włamanie hakerów do systemów zarządzających pracą implantów

nie tylko wymaga bliskości pacjenta, ale także zrozumienia działania. Chodzi tu

głównie o sytuację, w której hakerzy muszą zrozumieć, jakie obszary mózgu są

podłączone do stymulanta, a to wymagać będzie od nich dużej wiedzy, jeżeli będą

chcieli zaszkodzić pacjentowi z takim urządzeniem.

Jednak problem ma polegać na rozwoju tych rozwiązań,

gdyż niektóre z nich już teraz posiadają możliwość podłączenia z telefonem

komórkowym czy globalną siecią. Dodawanie nowych, z punktu widzenia

zdrowia pacjenta zbędnych funkcji, musi zostać odpowiednio zabezpieczone

przed wpływem z zewnątrz. Atak hakerski mógłby np. spowodować sytuację, w

której zamiast zmniejszenia bólu w przypadku chronicznych zaburzeń odczuwania

bólu, następowałoby zwiększenie jego odczuwalności . Może to także posłużyć

jako instrument do manipulowania działaniami ludzkimi – np. w celu

wykorzystania implantów do wpłynięcia na decyzję polityków wysokiego szczebla,

którzy bojąc się o swoje zdrowie będą działać ze szkodą dla społeczeństwa

realizując interes grożącej grupy lub osoby.

Wprawdzie obecnie brakuje jakichkolwiek dowodów na

ataki cyberprzestępców na osoby posiadające implanty tej generacji. Jak podkreśla

jednak Pyrcroft, kolejne urządzenia powinny być poważnie traktowane pod względem

zagrożenia płynącego z sieci.

Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.