Hakowanie implantów
Zdaniem Laurie Pyrcrofta - naukowca Uniwersytetu w Oxfordzie, w niedalekiej przyszłości istnieje możliwość pojawienia się wzrostu nowego typu zagrożenia, jakim według niego będzie hakowanie implantów wspierających prace mózgu.

Naukowcy z Oksfordu, którzy działają w ramach grupy
naukowej Oxford Functional Neurosurgery, w jednym z ostatnio przygotowanych
raportów zwrócili uwagę na przyszłą problematykę podatności implantów obecnych
w ciałach pacjentów na całym świecie. Jak podkreślają, nie jest to obecnie
najważniejszy problem. Wynika to bowiem z niewielkiego zainteresowania tematem
oraz istotnej trudności we włamywaniu się np. do implantów stymulujących pracę
umysłu. Jednak jak podkreślają, im wcześniej przemysł medyczny skupi się na problemach,
jakie mogą wynikać z np. podłączenia implantów zarządzających pracą serca do
globalnej sieci, tym więcej problemów będzie można uniknąć w przyszłości.
W swojej pracy naukowcy skupili się nad
najpopularniejszym obecnie stosowanym implancie wszczepianym u pacjentów z
takimi zaburzeniami, jak choroba Parkinsona, Dysotonia, drżenie samoistne znane
też jako choroba Minora, bóle chroniczne.
Implant ten – nazwany głębokim stymulatorem mózgowym (DBS), składa się
elektrod wszczepionych w głąb mózgu, które połączone są kablami biegnącymi pod
skórą i przekazują sygnały do jednostki centralnej. Dodatkowo stymulant zawiera
baterię – niewielki procesor zarządzający całą pracą urządzenia
oraz anteną do bezprzewodowej komunikacji. To właśnie ten ostatni
element jest wymieniany przez naukowców jako ten, który może być eksploatowany
przez przyszłych hakerów. Obecnie jest on jedynie wykorzystywany do
przygotowania oraz zaprogramowania działania samego mechanizmu wspomagającego
działanie funkcji życiowych pacjenta.
Według Laurie Pyrcrofta obecnie nie ma powodów do
niepokoju, ponieważ włamanie hakerów do systemów zarządzających pracą implantów
nie tylko wymaga bliskości pacjenta, ale także zrozumienia działania. Chodzi tu
głównie o sytuację, w której hakerzy muszą zrozumieć, jakie obszary mózgu są
podłączone do stymulanta, a to wymagać będzie od nich dużej wiedzy, jeżeli będą
chcieli zaszkodzić pacjentowi z takim urządzeniem.
Jednak problem ma polegać na rozwoju tych rozwiązań,
gdyż niektóre z nich już teraz posiadają możliwość podłączenia z telefonem
komórkowym czy globalną siecią. Dodawanie nowych, z punktu widzenia
zdrowia pacjenta zbędnych funkcji, musi zostać odpowiednio zabezpieczone
przed wpływem z zewnątrz. Atak hakerski mógłby np. spowodować sytuację, w
której zamiast zmniejszenia bólu w przypadku chronicznych zaburzeń odczuwania
bólu, następowałoby zwiększenie jego odczuwalności . Może to także posłużyć
jako instrument do manipulowania działaniami ludzkimi – np. w celu
wykorzystania implantów do wpłynięcia na decyzję polityków wysokiego szczebla,
którzy bojąc się o swoje zdrowie będą działać ze szkodą dla społeczeństwa
realizując interes grożącej grupy lub osoby.
Wprawdzie obecnie brakuje jakichkolwiek dowodów na
ataki cyberprzestępców na osoby posiadające implanty tej generacji. Jak podkreśla
jednak Pyrcroft, kolejne urządzenia powinny być poważnie traktowane pod względem
zagrożenia płynącego z sieci.
Komentarze obsługuje Disqus. Wczytanie spowoduje połączenie z zewnętrznym serwisem.